Het onderzoeksproject Infinizio binnen de onderzoeksgroep LABO XIX&XX van het Koninklijk Conservatorium Antwerpen wordt geleid door componist Diederik Glorieux, die gedurende bijna twintig jaar als assistent nauw met Wim Henderickx samenwerkte. Het project onderzoekt hoe Henderickx’ werk duurzaam ontsloten en uitgevoerd kan worden.
Een belangrijk uitgangspunt van het onderzoek is de vraag hoe composities waarvan de partituur niet alle muzikale parameters volledig vastlegt, toegankelijk gemaakt kunnen worden voor uitvoerders. In verschillende werken van Henderickx, zoals Colors (2014), Revelations (2016), de harmonieorkestversie van Missa Brevis (2017) en Infinizio (2017), wordt de klassieke muzieknotatie uitgebreid met elementen die ruimte laten voor interpretatie en improvisatie. Binnen deze vorm van gecontroleerde aleatoriek ontstaat een spanningsveld tussen vrijheid en structuur: de uitvoerder krijgt ruimte voor eigen keuzes, maar binnen een duidelijk artistiek kader.
Deze manier van componeren stelt niet alleen bijzondere eisen aan de notatie, maar ook aan de uitvoering. Vaak is bijkomende informatie nodig om de muzikale intenties van de componist te begrijpen en door te geven. Vanuit zijn jarenlange samenwerking met Henderickx wil Diederik Glorieux deze kennis verder documenteren en ontwikkelen tot praktische hulpmiddelen voor zowel professionele musici als andere uitvoerders.
Binnen het project staat de compositie Infinizio (2017) centraal. Dit werk voor piano heeft een flexibele structuur en bestaat uit verschillende muzikale ideeën en texturen, waardoor het ook mogelijkheden biedt voor andere instrumenten, ensembles en stemmen. Samen met Henderickx onderzocht Glorieux hoe een grafische verwerking van de partituur nieuwe uitvoeringsmogelijkheden kon creëren, onder meer voor kinderen en mensen zonder traditionele muziekleeservaring.
Aan de hand van Infinizio onderzoekt het project hoe een traditionele partituur kan worden vertaald naar een grafische partituur of een partituur met grafische elementen. Deze nieuwe vorm van notatie wil de muzikale structuur verduidelijken en de toegang tot het werk verbreden. De resultaten worden getoetst tijdens verschillende uitvoeringen met uiteenlopende uitvoerdersprofielen, van jonge musici tot professionele uitvoerders.
Het project draagt zo bij aan een bredere visie op muzieknotatie en uitvoering, waarbij partituren niet alleen als vastgelegde eindproducten worden beschouwd, maar ook als uitnodigingen tot interpretatie, dialoog en nieuwe muzikale ervaringen.